• Υπάρχουν βράδια που το σπίτι είναι ήσυχο , πολύ ήσυχο.
    Το παιδί έχει κοιμηθεί, και για πρώτη φορά μέσα στη μέρα, ακούς τη σιωπή.
    Κι εκεί, ανάμεσα σε στοίβες ρούχων, σχολικές τσάντες και κουρασμένες σκέψεις, κάθε μαμά που μεγαλώνει μόνη το παιδί της ξέρει αυτό το συναίσθημα: τη μοναξιά που έρχεται αργά, σχεδόν διακριτικά, και κάθεται δίπλα σου σαν παλιά γνωστή.

    Κανείς δεν σε προετοίμασε για το πόσο δύσκολο είναι να είσαι ταυτόχρονα η δύναμη και η αγκαλιά, η φωνή της λογικής και η καρδιά της τρυφερότητας, ο γονιός και ο φίλος.
    Να γελάς ενώ μέσα σου λυγίζεις.
    Να είσαι δυνατή όταν το μόνο που θες είναι να σε κρατήσει κάποιος για λίγο.

    Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά, συνεχίζεις.
    Σηκώνεσαι κάθε πρωί, φτιάχνεις πρωινό, πηγαίνεις στη δουλειά, μαγειρεύεις, βοηθάς με τα μαθήματα, διαβάζεις παραμύθια, χαμογελάς.
    Όχι γιατί δεν κουράζεσαι , αλλά γιατί δεν έχεις την πολυτέλεια να σταματήσεις.
    Γιατί αυτό το μικρό ζευγάρι ματιών σε κοιτάζει και βλέπει όλο τον κόσμο του μέσα σου.

    Και κάπου εκεί, ανάμεσα στην κούραση και στην ευθύνη, γεννιέται κάτι ιερό:
    μια σιωπηλή δύναμη, που δεν χρειάζεται χειροκρότημα.
    Μια αγάπη που χτίζει μέρα με τη μέρα ένα παιδί που ξέρει τι θα πει τρυφερότητα, επιμονή, αληθινή φροντίδα.

    Ίσως κάποιες νύχτες να σε βρίσκουν κουρασμένη, με τα μάτια υγρά και τη σκέψη βαριά.
    Μα όταν το παιδί σου γυρίσει και σου χαμογελάσει πριν κοιμηθεί,
    θα θυμηθείς γιατί άξιζε κάθε λεπτό.
    Γιατί μέσα σε εκείνο το χαμόγελο κρύβεται όλη η απάντηση:
    πως τα κατάφερες.

    Κάθε μέρα που περνάει, ίσως νιώθεις πως δεν κάνεις αρκετά.
    Μα πίστεψέ με, κάνεις περισσότερα απ’ όσα φαίνονται.
    Το παιδί σου μεγαλώνει βλέποντας έναν άνθρωπο που δε φοβήθηκε να μείνει μόνος για να σταθεί όρθιος.
    Κι αυτό θα το κουβαλάει για πάντα μέσα του , σαν μάθημα, σαν πυξίδα, σαν παράδειγμα.

    Δεν είσαι απλώς μια “μαμά που τα κάνει όλα”.
    Είσαι η απόδειξη πως η αγάπη μπορεί να είναι αρκετή,
    όταν έχει το κουράγιο να συνεχίζει κάθε μέρα λίγο ακόμα.
    Κι αν καμιά φορά νιώσεις μόνη, να θυμάσαι ,
    δεν είσαι.
    Είσαι η καρδιά ενός μικρού σύμπαντος,
    και λάμπεις πιο πολύ απ’ όσο νομίζεις.

  • Γεια σας, είμαι η μαμά του Κ ✨

    Μια μαμά που μεγαλώνει το παιδί της μόνη της, με όλες τις δυσκολίες αλλά και τις όμορφες στιγμές που κρύβει αυτή η πορεία.

    Υπάρχουν μέρες που όλα μοιάζουν βουνό.Άλλες φορές νιώθω πως δεν τα κάνω όλα σωστά, πως θα μπορούσα να τα καταφέρω καλύτερα.Κι όμως, μέσα από τις δυσκολίες, προσπαθώ να γίνομαι πιο δυνατή – για μένα και κυρίως για τον Κ. 💪

    Αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό το blog γιατί θέλω να κρατήσω ζωντανές τις στιγμές μας:

    🌱 τις μικρές μας καθημερινές νίκες,

    🌱 τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε,

    🌱 και τα χαμόγελα που μας δίνουν δύναμη.

    Δεν ξέρω αν θα είναι πάντα εύκολο· ξέρω όμως ότι μαζί με τον Κ προχωράμε χέρι-χέρι, μαθαίνοντας κάθε μέρα κάτι καινούριο.Εδώ θα μοιραστώ ιστορίες μας, σκέψεις που με βαραίνουν ή με κάνουν να πετάω, και φωτογραφίες που κρύβουν μέσα τους κομμάτια αγάπης.

    💫 Αν έφτασες εδώ, σε καλωσορίζω στη μικρή μας γωνιά.Ελπίζω να βρεις κάτι που να σου θυμίσει τη δική σου δύναμη ή να σε κάνει να χαμογελάσεις.

    Με αγάπη,

    Η μαμά του Κ 💚